Θα σε για παντα το λιμανι μου ελεγα και τωρα μπερδεμενος θελω να εχω πολα λιμανια,μα ειμαι στο πουθενα και τωρα που το σκεφτομαι πρεπει να βρω πρωτα την "πυξιδα"....

i sirines sopasan o polemos xa8ike efuge makria mesa sta stena bouna,ma emeis ekei moni xeri xeri ta xronia perasan kai eimastan akoma ekei, xa8ika gia ligo stou mation sou to prasino to kourasmeno to mitriko, ena dakri epese kai efere kai tala san ton polemo efeugan grigora biaia san sfaires ma sopasan kai ola iremisan mexri pou mou pes sagapo.... giatin M...

Χάρτινο μοιάζει το φεγγάρι, παράξενα απόμακρο απόψε καθώς τρέχω σαν παιδί και το κουβαλάω μαζί μου μια φούχτα σκόνη στο πουκάμισο, κάτι πεθαινει μεσα μου, το νιώθω, πολλές φωνές που δεν ακούστηκαν και δεν πρόκειται ν'ακούσεις, στους αιώνες. στο κενό.

Να θυμάσαι τη γεύση στα χείλη της και να μείνεις ίδιος.

Την ίδια μέρα, τότε και σήμερα. Το ίδιο συναίσθημα. Που εδώ και χρόνια ξεθωριάζει

Μ’ είπες δικό σου, κάποτε. Και μ’ απαρνήθηκες. Μα σ’το ‘χα πει. Έτσι, συμβαίνει - είμαστε φτιαγμένοι να αντιβαίνουμε στο πεπρωμένο που μας ορίζουν. Απ’ αντίδραση ή απ’ ανωμαλία, δεν ξέρω.

Μεθυσμενος απτ'ο γελιο της παρεας κατεβαινω την Ανω Πολη.....